Berrak’ın Hamilelik Günlüğü – 30. Hafta

Artık 30’lu haftalara geçince iyice doğumun yaklaştığını hissetmeye başladım. Bu bende heyecan yarattığı kadar biraz telaş da doğurdu. Zira daha bebiş için bir adet kanguru, birkaç parça kıyafet ve çiçekli saç bandı haricinde pek bir hazırlık yapmadık. Ana kucağından, araba koltuğuna ve hatta mama sandalyesine kadar abisinden yadigar eşyaların bulunması bir hayli etkili bu rehavette. Ama daha bebişin odası bile yok. Nasılsa ilk başlarda bizim yanımızda olucak, en erken 4.ayda kendi odasına geçecek diye ona bile acele etmiyoruz. Ama insan da havaya giremiyor hani. Zaten biz bebişe abisi Tuğra’nın aslında bebek yatağından büyük yatağa dönen yatağını verip, Tuğra’ya yeni yatak almayı planlıyoruz. O da terfi etsin, kardeşi geliyor diye motive olsun diye biraz da.

Haftayı nasıl geçirdiğime gelecek olursak. Hafta başlarında özellikle sabahları ağır vasıta gibiydim. Allahtan durum akşama doğru düzeliyordu. Tuğra’yı sabahları servise götürürken kağnı hızında yürüyüp, akşamları servisten almaya giderken geç kalmayayım diye neredeyse koşuyordum.

Bu hafta bizim kız neredeyse cimnastik yaptı karnımda. Hareketlerinin dışarıdan görünmesini, karnımın inişlerini çıkışlarını bırakın, bir ara elini kolunu hissettim neredeyse. Çok eğlenceli birşeymiş. Bir daha büyük bir ihtimalle hamile olmayacağımı düşünerek bu zamanların tadını çıkarmaya çalışıyorum. 30-32. haftalar arası bebeğin anne karnında yerinin görece fazla olması nedeniyle hareketleri artarmış. Gariban sonra bir hayli sıkışacak zar zor hareket edecek karnımda.

Bu haftaya özel bir diğer husus ise genel olarak hamileliğime hakim olan o dinginlik hissinin gidip yerini inişli çıkışlı bir ruh halinin alması. Çevreye verdiğim rahatsızlıktan ötürü özür dilerim, ama evet, bu hafta biraz ruhsal olarak farklı hissettim kendimi. Okudum ki bu da normalmiş. Hatta bu dönemlerde depresyon bile görülebilirmiş. Benimki anlık durumlardı şimdilik neyse ki.

Onun dışında üzülerek söylüyorum ki benim düz kaslar yine çalışmayı bıraktı. Bağırsak hareketleri durma noktasına geldi. Kendimi müsli ve kuru kayısıya vuruyorum ben de. İçimden tüm gebelere burada zikretmek istemediğim aslında bir hayli komik olan duaları ediyorum. Ay aslında bu konuda ayrı bir yazı bile yazabilirim mizah niteliğinde 🙂

Kilo konusuna gelince, her ay ikişer kilo alarak devam ediyorum ve bu durumdan hiç memnun değilim. Haftaiçi harika olan yemek düzenim haftasonu kendimi tatlıya vurmam, öğünlerin arasının uzamasıyla bozuluyor. Haftasonları meyve, süt hak getire. Hafta içi tekrar sıkı sisteme dönüyorum. Ama sanıyorum hergün öğle yemeklerinden sonra yediğim çikolatalar bana yol, su, elektrik olarak geri dönüyor. “Üff hamileyim! O kadar da olsun değil mi?” de bir kere oldu mu alışkanlık haline geliyor. Umarım bu çikolata aşkı doğumdan sonra da devam etmez.

Bu haftalık da bu kadar sevgili okur. Haftaya sağlıkla görüşmek üzere…

berrak hamilelik 30.hafta

Hakkında Bebek ve Ben

Bebek ve Ben

Merhabalar! Adım Tanla. Dijital tasarımcıyım. Eşim Kuzey ve 5 yaşındaki oğlum Can’la beraber dünyayı keşfediyoruz. Hayatı, insanları, video oyunlarını ve seyahati seviyorum. Okumayı, araştırmayı, dinlemeyi ve konuşmayı da… Oğluma hatıra olarak başlattığım BebekveBen’in kısa zamanda annelerin buluştuğu, soru sorduğu ve paylaştığı bir ortama dönüşmesinden çok mutluyum. Çocuk yetiştirmenin heyecan verici dünyasında bize eşlik ettiğiniz için teşekkürler.

4 yorum

  1. Bebek ve Ben

    Berrakcım,

    Sizi takdir ediyorum. Ağabeyinin eşyalarını yeniden değerlendirerek gereksiz yere tüketim yapmıyorsunuz. Ayrıca ekonominizi de korumuş oluyorsunuz. Ben hamile olsam aynen böyle yapardım. Sadece küçük hanımı şık gösterecek birkaç tane cici elbise almak yeterli. Baksana, saç bantı hazırmış bile… Minik kızlarda öyle güzel duruyor ki… Bir de güvenlik/sağlık açısından yıpranmış olan eşyaları almayı düşünürdüm. Mesela emzik, biberon gibi…

    Bebiş bence çok şanslı… En önemlisi hayatı paylaşacağı bir ağabeyi olacak. Tuğra ise dediğin gibi büyük yatağa terfi ederek motive olacak. Ben bile onun adına heyecanlandım 🙂

    Kiloları hiç dert etme. Verirsin. Hamilelik biraz da kendini şımartma zamanı olmalı bence… Ben fotolarına baktığımda çok şirin, yuvarlacık bir karın görüyorum. Aşırı bir kilo da göremiyorum.

    Sevgiler

  2. Tanlacım,

    Güzel dileklerin ve moral verici sözlerin için çok teşekkür ederim.

  3. Berrak Merhaba,
    Ben de Tanlaya katılıyorum, ne kilosu yahu gayet şirin bir göbüş var ortada maş. 🙂
    Kıyafet ve alışverişler konusunda çok fazla yorum yapamasam da Tuğra ile ortak bir şeyler kullanmaları hakkaten çok keyifli olsa gerek, abisi de bunu görüp mutlu olacaktır.
    Ben de çok güzel haftalar dilerim.

  4. Merhaba Esra,

    Sanırım beni doktorum biraz fazla korkuttu kilo almamak konusunda. Ondan bu telaşem. Ben de sana güzel haftalar dilerim.

Sen de bir yorum yaz...

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*