Fotoğraf: Juli Cady Ryan@imagekind.com

Gecenin karanlığında oturuyorum. Laptopumun beyaz ışığı yüzüme yansıyor. Can iki adım ötemde karyolasında mışıl mışıl uyuyor. Seni düşünüyorum anneciğim…

Bir büyük gök kubbenin altındayız. Sen dünyanın bir ucunda, bense diğer ucunda. Yaşam bir gün güneş, bir gün gölge. Yağmur tıpır tıpır vuruyor yüreğime. Günler uzuyor, günler geçiyor. Annem, canım, meleğim. Seni düşünüyorum.

Fikrin bile içimi titretiyor. Yılların yükünü almış omuzların, telefondaki sesin, hele ellerin anneciğim… Ellerini uzat bana… İnan hissedebilirim.

Burada olsan, seni dizime yatırsam… Sen benim çocuğum olsan… Ben de senin annen… Seni kucaklasam, başını okşasam… Zaman orada dursa. Ya da biz zaman olsak.

Bir gün ben de şu karyolada uyuyan minik bedene birşey ifade edecek miyim? Senin kadar iyi bir anne olabilecek miyim anne? Sevecek mi beni, benim seni sevdiğim gibi. Özleyecek mi?

Biliyorum okuyacaksın bunları. Oku anneciğim. Hiç üzülme biraz sonra sabah olacak. Seninle aynı güne bakacağız. Yüzün güneşe dönük olsun anne. Kavuşacağız…

Kızın…

Tanla Bilir

Tanla Bilir

Merhabalar! Adım Tanla. Web tasarımcısı ve BebekveBen'in kurucusuyum.
BebekveBen çocuk bakımından öte ebeveynlik, kadın olmak, birey olmak, yurtdışında yaşam, seyahat, yemek, ürünler, eğitim, sağlık gibi hayatın içinden pek çok konunun paylaşıldığı, ailelerin buluştuğu, soru sorduğu, dileyenlerin konuk yazılarla katkıda bulunduğu ve deneyimlerini paylaştığı bir platform... Bize eşlik ettiğiniz için teşekkürler.

Yorumlar

Yanıt Yaz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bakımlı Anne / Berduş Anne’ye Karşı

Dedemden Şiirim Var!